vrijdag 24 maart 2017

Tijd....

De tijd gaat zo snel momenteel dat ik het gevoel heb er hard achteraan te moeten hollen om hem bij te houden.
Alsof de weken te heet gewassen en dus gekrompen zijn.
Er passen ook steeds minder bezigheden in, heb het gevoel dat ik chronisch tijd te kort kom.
Dat ligt natuurlijk niet aan de tijd, de dag heeft nog steeds 24 uur, het ligt aan mij, maar ook aan de omstandigheden.


Heb deze week een paar steekjes gequilt en maar één blokje gemaakt, een blokje voor Sylvia.
Het gaat al weken slecht met mijn man. Erg benauwd en veel hoesten, de hele dag aan de extra zuurstof.
Na veel onderzoeken hopelijk nu een goede kuur die helpt om het allemaal weer wat dragelijker te maken.
Ga er een rustig weekend van maken, en hopelijk kunnen we aankomende week genieten van het mooie weer.

Wens jullie allemaal een gezonde en zonnige week toe.
Liefs,
Floor

zaterdag 18 maart 2017

Verliefd....

Wat zijn wij quilters toch vaak verliefd... ik lees het regelmatig op verschillende blogs.
Dat komt natuurlijk omdat wij oog hebben voor mooie mannen dingen :-)


Zo werd ik gelijk verliefd op die leuke hartjes blokken die Ingrid aan het maken is en waar ze helemaal verslaafd aan is geraakt.
(Deze foto heb ik met toestemming van Ingrid van haar blog mogen halen)


Misschien weten jullie nog dat ik met kerst een enorme stapel quiltstofjes van mijn schoondochter kreeg. Daarbij zaten o.a. heel veel mooie 10 x 10 cm lapjes en deze fatquaters met romantische stoffen.
Tja... dacht ik toen, wat moet ik daar nou van maken....
Toen kwamen de hartjes van Ingrid in beeld, dat leek me wel wat, maar dan toch wel een beetje anders.


Toen heb ik dit blokje bedacht. Daarin kan ik twee soorten stofjes gebruiken en hoekjes van pitkatoen.


Deze lieve romantische baby-stof zat ook bij de stofjes die ik kreeg.
Is het niet beeldig?


Maar er is zoveel leuk en mooi, soms ook gewoon een lapje uit mijn eigen voorraad.


Ook deze vlinder past er goed bij.


Of deze mooie grote roos.

Kleine roosjes...

Toen ik Simone wat lapjes stuurde voor haar vingerhoedquilt, kreeg ik van haar wat leuke stofjes gestuurd voor mijn hartjes quilt. Natuurlijk gelijk hartjes knippen :-)


Ingrid had helemaal gelijk toen ze me mailde dat je met hartjes maken niet kunt stoppen...
Kijk eens wat ik al gemaakt heb! Twintig leuke hartjes-blokken die al aan elkaar zitten.... snel verder met het volgende....
Oeps! Wat hoor ik daar.... dat lijken Sylvia en Jane wel... die liggen boven en verlangen naar een nieuw blokje... tja.... dan moeten de hartjes maar even wachten...

Maar mochten jullie nou een beeldig romantisch lapje over hebben of met een leuk plaatje er op van 8 x 8 cm in zachte kleurtjes wat leuk in mijn hartjes quilt past.... mail me maar hoor :-)
Zou ik wel leuk vinden...


Wat ik ook heel leuk vind is deze tentoonstelling op 26 tot 29 april in Amersfoort.
Schrijf het maar vast op in je agenda!
Het beloofd een prachtige tentoonstelling te worden met grote quilts van Di Ford en Petra Prins.
Het nieuwe boek van Di Ford is daar ook vast wel te koop, en anders in de diverse quiltwinkels.
Daar ga ik zeker heen, jullie ook?

Vandaag een regendag, maar ik heb genoten van de mooie dagen de afgelopen week.
Heerlijk wat in de tuin gewerkt en lekker in de zon gezeten.
Wat kan een mens toch genieten van een beetje zon!

Met of zonder zon, ik wens jullie een hele fijne week toe.
Liefs,
Floor

zaterdag 11 maart 2017

Houdini.

Houdini??? Gaat dit blogje over de beroemde boeienkoning van begin 1900?
Nee natuurlijk niet, maar daarover straks.
Eerst eens het quiltwerk van het middenstuk laten zien van mijn Boeren huwelijksquilt.


Helemaal gerasterd, zo mooi geworden!
Weten jullie nog dat ik de rand om het middenstuk er heel strak omheen had gezet?


Het middelste deel ging toen een beetje bobbelen, te veel ruimte, maar dat zou - zo hoopte ik - helemaal goed komen na het rasteren. Daar krimt de stof behoorlijk van in en dat gebeurde ook.
Nu is het na het rasteren prachtig strak.


Hoe ik dat doe met de lijnen trekken?
Heb de eerste keer de lijnen met potlood getrokken, maar dat was natuurlijk geen succes, die lijnen gingen niet meer weg.
Nu doe ik het al jaren met dit hulpstukje. Ben even de naam kwijt, maar het is een beetje scherp en van plastic. (Gert vertelde me dat het een Hera Marker heet)
Gewoon langs de liniaal en de lijnen komen als sleuven in de stof te staan.
Mocht een lijn verkeerd gaan, gewoon even vochtig maken en na drogen opnieuw de lijn trekken.
Echt ideaal!


Heb verder alleen om de bruid en bruidegom heen gequilt.


Kijk, zo is de achterkant, die ziet er ook best leuk uit. Lijkt wel een soort van schimmenspel in het wit.
Nu kan ik verder met de blokjes rand, is wel een beetje lastiger met al die naadjes dan dat heerlijke rasteren waarbij de naald als het ware vanzelf door de drie lagen gaat.

Nou, waar blijft die Houdini nou????


Hier is het monster, de kleine dondersteen. Lekker onder een quilt, zich van geen kwaad bewust.
Zoals jullie in het vorige berichtje hebben gelezen hebben we de tuin opnieuw laten omheinen, omdat mevrouw hier zich door elk gaatje heen wurmde.
Raad eens wat?
Het hekwerk is 60 cm hoog en die kleine rat 25 cm, maar ze sprong er zo overheen!  :-0
Rechtstreeks naar de achter buurvrouw naar de konijnen.


Na een tijdje nadenken met een (hopelijk) goede oplossing gekomen, heb er een dakje overheen getimmerd van een restje gaas dat ik nog had.
Alleen aan de achterkant waar het nogal kaal was, de zijkant heeft ze nog niet ontdekt omdat daar struiken staan.
Houdini, die vroegere boeienkoning kon ook uit elke situatie ontsnappen, dus als dit niet helpt moeten we haar naam maar veranderen.


Ze was boos dat ze niet naar de konijnen mocht, dus was ze beledigd (teckel eigen) en ging uit protest onder de kast liggen.
Dag Jody, baasje gaat wel alleen uit hoor, blijf jij maar lekker boos...

Ik wens jullie natuurlijk geen boze week, maar een heerlijke voorjaarsweek met veel zon.
Lekker genieten van de tuin of balkon! (Rijmt nog ook :-)
Liefs,
Floor

zaterdag 4 maart 2017

De tuin.

Hallo lieve lezers.
Vandaag niets quilterigs te laten zien, maar wel nieuws van mijn tuin.


Maar eerst even dit. Vorige week dit beeldige kleine naaimandje besteld bij Grethilde, waar ik ook het patroon van de muisjes heb gekocht.


Ik heb moedermuis destijds een mandje met stofjes gegeven, maar ze kon er niets mee, geen naaigerei... maar nu kan ze dan toch aan de slag.


Het hele gezin komt kijken en wil dolgraag dat mamma muis iets voor ze gaat maken.


Pappa muis gaat de krant weer lezen, maar dochter muis wil heel graag dat moeder haar leert quilten.
Wat een verrassing, dat ze dat wil gaan doen, van wie heeft ze dan nou gezien...
Het kleine schaartje wat er bij zit kan echt knippen, dus wie weet.

De omheining van onze tuin was na 30 jaar trouwe dienst door iemand kapot gereden en dat had ik provisorisch gerepareerd. Maar Jody is slim en is inmiddels al 3 maal ontsnapt naar de buren die konijnen hebben. Jody is gek op konijn :-)




Zoals jullie zien was het een beetje een (erge) puinhoop.
Sommige struiken moesten gesnoeid, andere die half dood waren gerooid.
Allemaal werk dat ik niet kan, dus een tuinman ingehuurd.


Kijk daar loopt hij met een stapel net gesnoeide takken.
Een sterke jongeman die maar door ging en geen pauze wilde. Waar vind je die nog?
Nou, in Utrecht!



Heb zelf ook maar een tijdje meegeholpen met slopen, want ik kon mijn "kindje" toch niet helemaal aan een ander overlaten.
Het was wel een puinhoop tijdens de werkzaamheden.


Oeps, wat een stapels afval! Gelukkig ging hij het ook afvoeren, want dat krijg ik nooit allemaal in mijn kleine autootje.


Maar na 8 uur hard werken was het klaar, en netjes afgezet met nieuwe paaltjes en gaas,


en was er over een lengte van 5 meter een nieuwe heg geplant.


Het ziet er weer "Jody-proof" uit. Nu maar hopen dat ze niet net doet als de poezen: gewoon er overheen springen.

Over de tuin gesproken...


Zelf heb ik alleen nog sneeuwklokjes in bloei, maar bij de buren is het prachtig.


Andere buren hebben ook al zoveel krokussen.


Kijk, dit noem ik nou girl-power!
Bolletje is door de mollen verhuisd tot onder de stenen, maar dat verrukkelijke  bloemetje zoekt zich een weg naar de zon!

Ik wens jullie ook heel veel zon toe deze week.
Lieve groetjes,
Floor

P.S.: ik hoor elke avond het lenteliedje van de merel al! Zucht... lente... heerlijk toch?


zaterdag 25 februari 2017

Blauwe Sylivia en nieuwe poppen.

Hallo lieve lezers!
Hoe het met mijn Sylvia gaat?
Inderdaad lang niets laten zien, maar denk maar niet dat er niets aan gedaan is.


Kijk, een hele rij blokken af, even gezellig op de trap gelegd.


Die kunnen dus weer aan de grote lap gezet worden.
Nog twee rijen te gaan, leuk dat ie zo opschiet!
Nog even alle nieuwe blokken op een rij:








Best grappig dat er ook paars en bruin in zit, maar de quilt krijgt - mede door de blauwe sashings - toch een hele blauwe uitstraling.
Moet nodig naar boven om weer blokken te knippen, want mijn quilttafel is nog steeds helemaal leeg en dat kan niet hè?

Ook al heel lang geen nieuwe oude Schildpad poppen meer laten zien, terwijl er toch wel weer wat nieuwe zijn aangeschaft.


Na de lieve grote babypop Suze die ik het laatst had laten zien, kwam deze mooie pop eindelijk in mijn bezit.
Een Barbel van 34 cm met bruine haren en blauwe ogen, die ik Katja heb genoemd.


Heerlijke bolle wangetjes heeft ze.


Ook deze kleine jongen is nieuw aangeschaft.
Hij heet officieel Hans, maar heb hem Keesje genoemd.
Bloot gekocht, en toen dit pakje voor hem gebreid.
Breien is - vooral zonder patroon - niet mijn sterkste kant, maar ach, hij heeft het wel lekker warm nu :-)
Kom misschien wel eens andere kleertjes tegen op MP die hem passen.


Zocht al lang naar een Hansje van 25,5 cm met bruin haar en bruine ogen, die zie je namelijk maar weinig, en als je ze tegen komt zijn ze me veel te duur.
Maar ik had geluk!


Kleine Hans, staat nu gezellig bij de grote Hans en zijn geliefde Catharina.
Net een echt gezinnetje zo.


Waar ik ook veel geluk mee had, was deze kleine Barbel van Schildpad.
Ook 25,5 cm en ik heb haar Greetje genoemd.
Greetje laat hier trots haar paardje zien en trotseert de sneeuw en de kou in haar zomerjurkje.


Lief smoeltje hè?


Deze twee ukkies heten nu Marianne en Peter en zijn 14 en 15 cm klein. Leuk zo met hun klederdracht kleertjes aan. Peter heeft zelfs nog een rol touw op zijn rug, voor als ze de bergen in gaan.
Die kleertjes kunnen overigens niet uit, daar is het allemaal te klein voor.


Mijn laatste aanschaf is dit prachtige kleine poppenwagentje van blik. (Ter vergelijking: het popje is 22 cm)
Steeds maar kijken op MP, en genieten, maar zo duur.....
Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en deze gekocht. Geld moet rollen nietwaar? :-)


Ter afsluiting van al dat poppenspul nog even deze foto van onze kleindochters die met hun ouders afgelopen week in Disneyland Parijs waren.
Ze hebben genoten en ook nog veel van Parijs gezien, beetje cultuur snuiven :-0

Lieve groetjes en een heerlijke week gewenst!
Floor